26 december 2019

on

Wilde ik het gisteravond op mijn weg terug naar huis vanaf de achterbank hebben over mijn angst over het rijden in het donker, lees ik de dagkaart van die dag, 25 december dus van Zielsgelukkig.

Dagkaart 25 december 2019

ZIELENPAD

Je zielenpad bewandelen is als autorijden in het donker of in een dikke mist zonder straatverlichting. Het enige wat je verlicht ziet is het stukje dat verlicht wordt door je… Meer koplampen. Je ziet de weg niet en toch weet je dat er een weg is.

Je weet niet precies waar je naartoe gaat, toch voelt het goed. Het voelt alsof jij aan het stuur zit, maar wie stuurt er nu? Toch voel je intuïtief dat je op de juiste weg bent. Je gevoel is je kompas op jouw zielenpad.

Volg de tekens

Jij bent het licht in het donker dat steeds de eerste stap ziet, maar niet de gehele weg. Je hogere bewustzijn communiceert door middel van tekens en toevalligheden. Iedere keer dat je de tekens volgt voel je dat je meer uit je comfortzone gaat en vergroot je je comfortzone.

In het ‘niet-weten‘ en ‘volgen van je intuitie’ zit de levenslust! Steeds komen er dingen op je pad die mooier zijn dan je zou kunnen bedenken. Bij nadenken, bedenk je alleen maar wat je al kent..

Ik had hier vroeger nooit last van, ik had de gave van mijn vader om overal heen te (durven) rijden. In de donkerte, in het licht, een kort stuk, een lang stuk.

Naar Amsterdam, naar Düsseldorf, naar Zuid-Frankrijk, niks was een probleem.

Sinds het overlijden van mijn moeder in 2012 heb ik haar angst geërfd, lijkt wel. Bang als bijrijder op de snelweg, bang in het donker op welke weg dan ook. Alsof ik het niet meer goed zie, inzicht in snelheid en afstand is in het donker niet meer te zien.

Heel lastig vind ik dat. Het beperkt me. Ik ben er nog niet achter hoe ik dat kan verminderen. Daarvoor was ik bij de haptotherapeut, echter ik heb het bij haar over van alles gehad behalve deze angst.

Als het moet, kan ik het. Op mijn manier, zeer inspannend. Als rijder overdag heb ik trouwens nergens last van. Misschien heeft het te maken met het hebben van de controle.

Met de dood van mijn moeder zijn mijn ogen ook plots slecht geworden en was een bril de enige optie. Het heeft vast met elkaar te maken. het blijft wel raar.

Vandaag dus alweer tweede kerstdag.

Ik ben vandaag begonnen met het schonen van de boekenkast. Ik heb er drie en dus best een klusje. Het is een zootje in huis…

Nu weet ik weer wat ik heb en wat niet meer nodig is. De leukste dingen gaan door mijn handen heen. Het ruimt ook op, niet alleen in de kast maar ook diep in mij.

Rust, acceptatie, voelen en doorleven. Springen het verleden in en terug het heden in.

Geniet van deze tweede kerstdag!

Één reactie Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s